عزا

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(عَ) [ ع. عزاء ] ۱- (مص ل.) شکیبایی کردن. ۲- (اِمص.) صبر و شکیبایی، شکیبایی در مصیبت. ۳- سوگواری. ۴- (اِ.) در فارسی به معنای سوگ، ماتم.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط