عزالدین قطبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عزالدین قطبی . [ ع ِزْ زُدْ دی ن ِ ق ُ ] (اِخ ) ابن احمدبن دریب . از امیران یمانی است . او را برادرش مهدی (حاکم جازان ) به سرداری یا رهنمایی سپاهیان مصر فرستاد و آنان شهر زبید را گشودند. سپس عزالدین به سال ٩٢٤ هَ .ق . برادر خود را دستگیر کرد و خود بر جازان مستولی گشت و به سال ٩٣٠ به دست اسکندر قرمانی بقتل رسید. (ازالاعلام زرکلی از العقیق الیمانی و الطائف السنیة).