عروعیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عروعیر. [ ] (اِخ ) بمعنی خرابه ها. و آن نام چند مکان است : ١- شهری که در شمال نهر ارنون در موآب واقع و بر أوبین داده شد، که در اول متعلق به سیحون پادشاه آموریان بود، پس از آن حزائیل پادشاه سوریه آن را مفتوح ساخت . و خرابه ها بر محل مرتفعی است که به مسافت ١٢ میل به مشرق دریای مردآب واقع است و آن را عراعیر گویند. ٢- شهری است در برابر ربه، که همان عمان حالیه باشد، و جادیان آن را بنا کردند. ٣- موضعی است در حوالی دمشق . ٤- شهری است در قسمت جنوبی یهودیه، و این همان عرعاره ٔ حالیه است که بر راه غزه و وادی موسی که به جنوب بئر شبع واقع، و در آنجا چهار چاه است . (از قاموس کتاب مقدس ).