عروضیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عروضیة. [ ع َ ضی ی َ ] (اِخ ) وی زنی ادیب و از اهالی اندلس بود و مولای ابوالمطرف عبدالرحمان بن غلبون کاتب بشمار میرفت . بسبب مهارتی که در فن عروض داشت این نام بر وی نهاده و نام اصلی او به دست فراموشی سپرده شد. او امالی قالی و الکامل مبرد را از حفظ داشت و شرح میگفت . عروضیة در بلنسیة ساکن بود و به سال ٤٥٠ هَ .ق . در دانیة درگذشت . (از الاعلام زرکلی ج ٥ ص ١٦ از الدر المنثور و نفح الطیب ). و رجوع به اعلام النساء شود.