عرفی شیرازی | غزلها | غزل شماره ۵۰

ناله‌ام پرورش آموز نهال اثر است ور به دارت بنمایم که سراپا ثمر است ناله در سینه من، یک نفس آرامش نیست در دل خویش اثر کرد، چه کامل اثر است رهبر بادیه عشق، تو را در هر گام نیستی پیشتر و عمر ابد بر اثر است شرم دار، ای نمک، این زخم فریبی بگذار که دل و چشم من انباشته نیشتر است گرد بازارچه عشق بگردم، که در او عافیت سینه فروش و بلا دشنه گر است عشق را سینه سنگ و دل گرم است ضرور حسن نقشی است که هر لوحی از آن بهرور است