عرفی شیرازی | غزلها | غزل شماره ۳۹۳

میل دارم کز می‌غم در بهشت آیم به هوش یعنی اندر بزم آن حورا سرشت آیم به هوش میل آن دارم که باز از باده شوق صنم در حرم بی‌هوش آیم، در بهشت آیم به هوش میل آن دارم که بی‌باکانه با شوخی بزم مست و خوش بیرون روم، در طرف کشت آیم به هوش میل آن دارم که مست افتم به گلزار ارم وز ترنم‌های مرغان بهشت آیم به هوش مستی از اندازه بیرون گر رود، عرفی فتد بر دماغ خشت خم، کز بوی خشت آیم به هوش