عرفی شیرازی | رباعیها | رباعی شماره ۸۹

وقت است که یاران به گلستان ریزند گل‌های نشاط در گریبان ریزند بلبل به هوای باغ بشکست قفس این مژده به شاخ و برگ بستان ریزند