عرفی شیرازی | رباعیها | رباعی شماره ۲۲

حسن از طلب نگاه ما بسته لب است از اهل ادب دیده گشودن عجب است وانگه که لب حسن تماشا طلب است از بی‌ادبی چشمه گشایی ادب است