عرفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عَ رَ فِ) [ ع. عرفة ] (اِ.) روز نهم ذی الحجه که حجاج در نزدیکی مکه توقف میکنند و بعضی از مراسم حج را به جا میآورند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عَ رَ فِ) [ ع. عرفه ] (اِ.) روز نهم ذی الحجه که حجاج در نزدیکی مکه توقف میکنند و بعضی از مراسم حج را به جا میآورند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عرفة. [ ع َ رَ ف َ ] (اِخ ) روز نهم از ذی الحجة. گویند هذا یوم عرفة (بدون تنوین و بدون ال ). (از منتهی الارب ). روز نهم ذی حجة، چرا که روز استاده شدن حاجیان است در مقام عرفات . و به سکون ثانی خطا است . عوام هند که یک روز پیشتر شب برات و عیدالفطر و نهم ماه محرم را نیز عرفه گویند خطا است . (غیاث اللغات ). - یوم عرفة؛ روز نهم از ذی حجة. (از اقرب الموارد). مَشهود؛ روز عرفه . وَتر و وِتر؛ روز عرفة. (منتهی الارب ). ◄ نام جایگاهی است در مکه که آن را «عرفات » نیز گویند. رجوع به عرفات شود.
عرفة. [ ع َ رَ ف َ ] (اِخ ) ابن الحارث، مکنی به ابوالحارث . صحابی است . (یادداشت مرحوم دهخدا).
عرفة. [ ع َ رَ ف َ ] (اِخ ) نام جایگاهی است که در شعر ذی الرمة آمده است . (از معجم البلدان ).