عرصه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(عَ ص) [ ع. عرصه ] (اِ.) ۱- حیاط، فضای خالی جلوی خانه. ۲- میدان. ۳- صحرا. ج. عرصات. ؛ ~ را به کسی تنگ کردن در فشار و مضیقه قرار دادن. ؛ به ~ رسیدن کسی الف - بزرگ شدن و از عهده کارهای خود برآمدن. ب - به ثروت و قدرت رسیدن.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(عَ ص) [ ع. عرصه ] (اِ.) ۱- حیاط، فضای خالی جلوی خانه. ۲- میدان. ۳- صحرا. ج. عرصات. ؛ ~ را به کسی تنگ کردن در فشار و مضیقه قرار دادن. ؛ به ~ رسیدن کسی الف - بزرگ شدن و از عهده کارهای خود برآمدن. ب - به ثروت و قدرت رسیدن.