عرشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عرشان . [ ع ُ ] (ع اِ) تثنیه ٔ عرش (در حال رفع). دو استخوان نزدیک حلق . رجوع به عُرش شود.
عرشان . [ ع َ ] (اِخ )شهری است در پایین تَعکُر در یمن . و علی بن ابی بکر فقیه و محدث، و نیز فرزند او صفی الدین احمدبن علی، قاضی یمن در آن میزیستند. رجوع به معجم البلدان شود.