عرش ظلال

عرش ظلال . [ ع َ ظِ ] (ص مرکب ) عرش سایه . که سایه در عرش افکند : چو صبح صادق دین را نهفت ظل ابد برآمد از پس صبح آفتاب عرش ظلال . خاقانی .