عرجد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عرجد. [ ع ُ ج ُ ] (ع اِ) عُرجَد. شاخ کج نخل . (منتهی الارب ). عرجون نخل . عُرجُدّ. عرجود. (اقرب الموارد).
عرجد. [ ع ُ ج ُدد ] (ع اِ) عُرجُد. عرجود. (اقرب الموارد). رجوع به عُرجد شود.
عرجد. [ ع ُ ج َدد ] (ع اِ) عُرجُدَ. شاخ کج خرمابن . عرجون . (ناظم الاطباء). رجوع به عرجون شود.