عربة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عربة. [ ع َ رِ ب َ ] (ع ص ) خالص از عرب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ زن بسیار خندنده . (منتهی الارب ). عروب از نساء. (از اقرب الموارد). ◄ زن حریص بر بازی و لهو. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ معده ٔ تباه شده . ◄ چاه بسیار آب . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ).
عربة. [ ع َ رَ ب َ ] (ع اِ) نهری که آبش سخت تیز رود. ◄ نفس . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ).
عربة. [ ع َ رَ ب َ ] (اِخ )دهی است در اول وادی نخله از طرف مکة. (از معجم البلدان ). ناحیه ای است نزدیک مدینه، قریش بدانجا اقامت کرد و عرب بدان نسبت داده میشود. (از منتهی الارب ).