عربان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عربان . [ ع َ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان مرکزی بخش صومعه سرا شهرستان فومن جلگه است وهوای معتدل و ١٢٣٠ تن سکنه دارد. آب از رودخانه ٔ ماسوله و استخر و چشمه تأمین میشود. محصولاتش برنج، توتون مختصر ابریشم و چای است . شغل اهالی زراعت است . دو مسجد قدیم دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).
عربان . [ ع َ رَ ](ع اِ) اربان . (زیراگاه عین آن تبدیل به همزه شود).بیعانه . (منتهی الارب ). رجوع به ربون و اربون شود.
عربان . [ ع َ ] (اِخ ) شهر کوچکی است به خابور ازسرزمین جزیره، سالم بن منصوربن عبدالحمید ملقب به ابوالغنائم امقری بدانجا نسبت دارد. (معجم البلدان ).