عراقی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۳۲

دارم دلکی به تیغ هجران خسته از یار جدا و با غمش پیوسته آیا بود آنکه بار دیگر بینم با یار نشسته و ز غم وارسته؟