عراقی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۰۸

چون قصه هجران و فراق آغازم از آتش دل چو شمع خوش بگدازم هر شام که بگذشت مرا غمگین دید می‌سوزم و در فراقشان می‌سازم