عر و عر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عر و عر. [ ع َرْ رُ ع َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) حکایت آواز خر. نهیق . عرعر. ♦ عر و عر کردن ؛ آواز برآوردن خر. ۩ مجازاً و در مقام استخفاف، نسبت ناخوشایندی به آوای کسی دادن .
عر و عر. [ ع ُرْ رُ ع ُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) گرفتار استفراغ و غثیان شدن . (فرهنگ لغات عامیانه ).