فرهنگ لغت

عر و بوق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عر و بوق . [ ع َرْ رُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب )از اتباع است . (یادداشت مرحوم دهخدا). عروتیز. اشتلم و بانگ و فریاد به تظاهر. رجوع به عر و تیز شود.

معنی عر و بوق | فرهنگ لغت