فرهنگ لغت

عذیوط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عذیوط. [ ع ِذْ ی َ ] (ع ص ) کسی که وقت جماع حدث کند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). یا قبل از دخول انزال آیدش . ج، عذیوطون، عذاویط، عذائیط. (آنندراج ) (منتهی الارب ).

معنی عذیوط | فرهنگ لغت