عذر نهادن

عذر نهادن . [ ع ُ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) اعتذار. عذر آوردن . بهانه آوردن : و عاملی به حضرت خویشتن استدعا کرد صد عذر نهاد. (کلیله و دمنه ). ◄ عذر پذیرفتن . عذر خواستن . معذور داشتن : صد عذر نهم گر بودش آزاری این جور ترا چه عذر سازم باری . مجیر بیلقانی . نیکان عهد را به بدی کردن عذری بنه که دسترس آن داری . خاقانی . تا عذر زلیخا بنهد منکر عشاق یوسف صفت از چهره برانداز نقابی . سعدی . هر که نامردم بود عذرش بنه چون به چشمش در نیامد مردمی . سعدی . عذر سعدی ننهد هر که ترا نشناسد حال دیوانه نداند که ندیده ست پری . سعدی . جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند. حافظ.