عذر تقصیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عذر تقصیر. [ ع ُ رِ ت َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پوزش خواهی . از گناه : انابت مفید نباشد، نی راه بازگشتن آنگاه مهیا و نه عذر تقصیرات خواستن . (کلیله و دمنه ). عذر تقصیر خدمت آوردم که ندارم به طاعت استظهار. سعدی . سعدیا در پای جانان گر به خدمت سر نهی همچنان عذرت بباید خواستن تقصیر را. سعدی .