عج عاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عج عاج . [ ع َ ] (ع ص ) با بانگ و فریاد از هر چیزی . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب در ماده ٔ عج ) : مانند سیل مواج و بحر عجاج و ابر عجعاج و ریح مهداج بجنبش درآمده متعاقب روان شد. (از دره ٔ نادره ص ٢٢٩). ◄ اسب گرامی نژاد سالخورده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).