عثنون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عثنون . [ ع ُ ] (ع اِ) ریش . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ آنچه زائد باشد از ریش بر دو رخسار. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). یا آنچه بر زنخ و زیر آن روید. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ درازای ریش است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ موی دراز زیر زنخ شتران . ◄ اول باد. ◄ اول باران . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ باران عام . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ بردر شده میان آسمان و زمین . ج، عثانین . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ باران، مادام که میان ابر و زمین بود. (اقرب الموارد).