عثلبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عثلبة. [ ع َ ل َ ب َ ] (ع مص )گرفتن چوب آتش زنه را از درخت ناشناخته یعنی ندانستن که آتش میدهد یا نه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ در خاکستر بریان کردن گندم را یا بضرورت کبیده نمودن آن را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ سخت فروبردن آب را. (منتهی الارب ). ◄ شورانیدن . ◄ پراکنده ساختن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ تباه کردن .