عته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عته . [ ع َ / ع ُت ْه ْ ] (ع مص ) سبک عقل شدن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ کم عقل شدن . (منتهی الارب ). ◄ فاقد خرد گشتن . (اقرب الموارد). ◄ مدهوش گشتن . (منتهی الارب ). و گفته اند مدهوش شدن از جز دیوانگی . (اقرب الموارد). معتوه شدن . ◄ رفتن خرد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (تاج المصادر). ◄ آزمند علم گردیدن . (اقرب الموارد) (لسان العرب ) (منتهی الارب ). ◄ حریص شدن بر اذیت کسی . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ حریص شدن بر حکایت و تقلید کردن کلام کسی . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ در اصطلاح علمای اصول عبارت است از اختلال در عقل بنحوی که گفتار صاحب آن بر یک سیاق نباشد گاه سخنان او بر روش سخنان دانایان و گاه بر طریق گفتار دیوانگان باشد. (از کشاف ).