عتلة

عتلة. [ ع َ ت َ ل َ ] (ع ص، اِ) کلوخ کلان که از زمین برکنده باشند. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ آهنی است مانند سر تبر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ چوب دستی بزرگ از آهن سرپهن که بدان دیوار بشکنند. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ برمای درودگران . تیشه ٔ چوب کاو. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). عمود آهنین درودگر و چوب کاو و چوب سوراخ کن . (شرح قاموس ). عمود آهنین . (مهذب الاسماء). ◄ شتر ماده که هرگز آبستن نشود. ◄ چوب دستی سطبر درشت . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ کمان فارسی . ج، عَتَل . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء).