عتاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عَ) [ ع. ] (مص ل.) آزاد شدن بنده و زرخرید از قید بندگی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عَ) [ ع. ] (مص ل.) آزاد شدن بنده و زرخرید از قید بندگی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عتاق . [ ع َ ] (ع مص ) آزاد گردیدن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
عتاق . [ ع ِ ] (ع ص، اِ) عتاق الطیر؛ مرغان شکاری . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). عتاق الخیل ؛ اسبان برگزیده و گرامی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
عتاق . [ ع ُ ] (ع ص، اِ) شراب نیک کهنه . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ).