عبیثران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبیثران . [ ع َ ب َ ث ُ ] (ع اِ) گیاهی است خوشبو. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (المنجد). ◄ درختی است بسیار خاردار که زود رهایی نیابد از آن هر که خاری به آن رسد. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ درامر شدید بدان مثل زنند. (منتهی الارب ). ◄ امر شدید. ◄ اشر. (از اقرب الموارد).