عباسویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عباسویه . [ ع َب ْ با ی َ / س َ وَی ْه ْ ] (اِخ ) عباس بن یزید بحرانی بصری، مکنی به ابوالفضل . قاضی و از حفاظ حدیث بود و او را تألیفاتی است در حدیث . مدتی قضاوت همدان یافت و در همدان و بغداد و اصفهان حدیث میکرد. به سال ٢٥٨ هَ . ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی ).