عباس سوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عباس سوم . [ ع َب ْ با س ِ س ِوْ وُ ] (اِخ ) فرزند شاه طهماسب، بعد از عزل طهماسب در سال ١١٤٥ هَ . ق . در سن ٨ ماهگی از طرف نادرشاه اسماً بجای پدر بر تخت سلطنت نشست . و نادرشاه نایب السلطنه گردید و این عنوان ظاهری (سلطنت عباس سوم ) تا سال ١١٤٨ که تاجگذاری نادر است باقی بود. شاه عباس به سن چهارسالگی درگذشت . (از فرهنگ امیر کبیر و قاموس الاعلام ترکی ).