فرهنگ لغت

عاهت

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(هِ) [ ع. عاهه ] (اِ.)۱ - آفت، بلا. ۲- آن چه که چیزی را تباه و فاسد کند.

معنی عاهت | فرهنگ لغت