عاهت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(هِ) [ ع. عاهة ] (اِ.)۱ - آفت، بلا.<BR>۲- آن چه که چیزی را تباه و فاسد کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(هِ) [ ع. عاهه ] (اِ.)۱ - آفت، بلا. ۲- آن چه که چیزی را تباه و فاسد کند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(هِ) [ ع. عاهة ] (اِ.)۱ - آفت، بلا.<BR>۲- آن چه که چیزی را تباه و فاسد کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(هِ) [ ع. عاهه ] (اِ.)۱ - آفت، بلا. ۲- آن چه که چیزی را تباه و فاسد کند.