عاموس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاموس . (اِخ ) (به عبری یار) نبی، شخصی شبانی بود از ساکنان تقوع که بدرجه ٔ نبوت مفتخر گشته سومین انبیاء اصغر محسوب گردید. تقوع قصبه ای است در یهودا که تخمیناً به مسافت دوازده میل بطرف جنوبی اورشلیم واقع بود او تقریباً ٧٥٠ ق . م . مسیح در ایام عزیا پادشاه یهودا و یربعام دوم پادشاه اسرائیل در بیت ایل درباره ٔ اسرائیل نبوت فرمود امثال سلیمان . بنابراین آن حضرت با هوشع ویوئیل معاصر بود و او اولاد یکی از شبانان بود موضوع مخصوص نبوات آوده سبط اسرائیل است . او کتاب خود را با کلمات فرح آمیز و تسلی انگیز ختم مینماید. وضع عبارت عاموس میان نبیین مقام و مرتبت اعلی دارد و همواره از پیشه ٔ فلاحی سخن میراند. و در عهد جدید دو مرتبه از کتاب او اقتباس شده است . (از قاموس کتاب مقدس ).
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه