عالی محل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عالی محل . [ م َ ح َ ] (ص مرکب ) آنکه او را محل و مقام بالا است . والاجاه : نگه کرد سلطان عالی محل خودش در بلا دید و خر در وحل . سعدی (بوستان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عالی محل . [ م َ ح َ ] (ص مرکب ) آنکه او را محل و مقام بالا است . والاجاه : نگه کرد سلطان عالی محل خودش در بلا دید و خر در وحل . سعدی (بوستان ).