عالی شیرازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عالی شیرازی . [ ی ِ ] (اِخ ) میرزا محمد شیرازی متخلص به عالی و ملقب به نعمت خان و بعد به دانشمندخان . یکی از شعرای قرن ١٢ هجری و معاصر سلطان اورنگ زیب و پسر او بهادر شاه بوده است . او به امر محمدبهادر شاه شاهنامه را در احوال وی بنظم درآورد که در ابتداء آن پنج رباعی سروده است . حاوی تاریخ وفات اورنگ زیب و مدت سلطنت و عمر وی . نعمت خان در تاریخ ١١٢٠ درگذشت . و او راست اشعار بسیار و دیوان و رسائلی چند مانند: نعمت عظمی، جنگنامه، حسن و عشق، و دو نامه ٔ محاصره ٔ حیدرآباد و غیره . (الذریعة ج ٩ ص ٦٧٧).