عالم معنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عالم معنی . [ ل َ م ِ م َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آنچه متعلق به معنی و حقیقت باشد و ناپدید و مخفی بود. (ناظم الاطباء). در مقابل عالم صور است و در اصطلاح صوفیه عبارت از ذات و صفات و اسماء است . (از آنندراج ) (از کشاف اصطلاحات الفنون ).