عالم بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عالم بالا. [ ل َ م ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آسمان . (ناظم الاطباء).
عالم بالا. [ ل َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان یوسف وند بخش سلسله شهرستان خرم آباد. واقع در ٢٢ هزارگزی باختری الشتر و هفت هزارگزی باختر. ناحیه ای است واقع در جلگه ٔسردسیر و مالاریائی . ١٨٠ تن سکنه دارد. از سراب و رمزیار مشروب میشود. محصولاتش غلات، حبوبات، لبنیات است و اهالی به کشاورزی و گله داری گذران میکنند. راه آن مالرو است و ساکنان ده از طایفه ٔ یوسف وندند و زمستان به قشلاق میروند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).