عالم آشوب

عالم آشوب . [ ل َ ] (نف مرکب ) برهم زننده ٔ عالم . بمجاز آنکه مردمان را فریفته ٔ زیبائی خود سازد. بغایت زیبا. سخت خوش صورت و دلفریب : پری پیکری بود محبوب من بدو گفتم ای عالم آشوب من . سعدی (بوستان ). گر در قیامتت هست این ناز عالم آشوب خوش آفتی است در پیش هنگامه ٔ جزا را. عرفی .