عاق

(قّ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- ناخوش دارنده.<BR>۲- آزاردهندة پدر و مادر.<br>

(قّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- ناخوش دارنده. ۲- آزاردهنده پدر و مادر.

عاق . [ عاق ق ] (ع ص ) ناخوش دارنده . (منتهی الارب ). ◄ آزاردهنده ٔ پدر و مادر و نافرمان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). سرکش با مادر و پدر. (غیاث اللغات ). ج، عاقون و عَقَقه و اَعقّه و این نادر است . (از اقرب الموارد) : فرزند عاق ریش پدر گیرد ابتدا فحل نبهره دست به مادر برد نخست . خاقانی . همان مقامات پیش آمد که آن گازر را از پسر ناخلف و فرزند عاق پیش آمد. (سندبادنامه ص ١١٣). رنگ کفران و شک و شرک و نفاق تا ابد باقی بود بر جان عاق . مولوی .

گجسته، مطرود، ملعون خودسر، نافرمان