عابدفریب

عابدفریب . [ ب ِ ف ِ / ف َ ] (نف مرکب ) فریبنده ٔ عابد. که عابد رااز عبادت خدا باز دارد. سخت زیبا چنانکه عابد تارک دنیا را نیز بفریبد و شیفته ٔ خویش سازد : از این مه پاره ٔ عابدفریبی ملائک سیرتی خورشیدزیبی . سعدی . گوئی دو چشم جادوی عابدفریب او بر چشم من بسحر ببستند خواب را. سعدی . آن چشم آهوانه ٔ عابدفریب بین کش کاروان سحر بدنباله میرود. حافظ.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی