ظهیر فاریابی | رباعیات | شماره ۶۲

ای دوست، قلم بر سخن دشمن کش! وندر شب تاریک می‌روشن کش! دیوانگیا، خیز و سر از جیب برآر! عقلا، بنشین و پای در دامن کش!