ظرافت

(ظَ فَ) [ ع. ظرافة ]<BR>۱- (مص ل.) زیرک شدن.<BR>۲- ماهر گردیدن.<BR>۳- (اِمص.) زیرکی.<BR>۴- مهارت.<BR>۵- خوش زبانی، نکته سنجی.<BR>۶- خوش اندامی، زیبایی.<br>

(ظَ فَ) [ ع. ظرافه ] ۱- (مص ل.) زیرک شدن. ۲- ماهر گردیدن. ۳- (اِمص.) زیرکی. ۴- مهارت. ۵- خوش زبانی، نکته سنجی. ۶- خوش اندامی، زیبایی.

ظرافت . [ ظَ ف َ ] (ع اِمص ) زیرکی . تیزدل شدن . زیرک شدن . ◄ ماهر گردیدن . ◄ ظرف . رجوع به ظرف شود. ◄ چابکی . ◄ سبکروحی . ◄ سبکروح شدن . خوش طبعی . مزاح : درویشی به مقامی درآمد که صاحب آن بقعه کریم النفس بود، طایفه ای اهل فضل و بلاغت در صحبت او هریک بذله و لطیفه ای همی گفتند، درویش راه بیابان قطعکرده بود و مانده و چیزی نخورده، یکی از آن میان به طریق ظرافت گفت ترا هم چیزی بباید گفت . (گلستان ). تو بر سر قدر خویشتن باش و وقار بازی و ظرافت به ندیمان بگذار. سعدی (گلستان ). ◄ زیبائی . (بحرالجواهر) : این طغرل غلامی بود که از میان دوهزار غلام چنو بیرون نیاید به دیدار و قد و رنگ و ظرافت و لیاقت . (تاریخ بیهقی ). حال ذلاقت و لیاقت و ظرافت و لطافت او بر رأی سلطان عرض کردند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). ◄ صاحب کشاف اصطلاحات الفنون آرد: ظرافت بفتح ظاء و راء مهمله، در لغت به معنی زیرک شدن . الظریف ؛ زیرک و زیبا وخوش طبع. کذا فی کشف اللغات و الصراح . قال ابوالبقاء فی حاشیةالکافیة فی بحث خبر لاء التی لنفی الجنس : و ظرافت اطلاق میشود بر ملکه ای که میباشد مبداء صدور الفاظی که از ظرافت و ایهامی خالی نباشند و نیز ظرافت بر عین آن الفاظ هم اطلاق گردد. پس معلوم میگردد که هرکه دارای چنین ملکه ای باشد او را ظریف توان نامید - انتهی .

زیبایی، لطافت، لطف شوخی، لودگی، مطایبه، هزل زیرکی، نکته‌سنجی

نازکی، نازک سخنی، موشکافی، زیرکی، خوشایندی، خرده سنجی، تیزنگری