طپانچه خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طپانچه خوردن . [ طَ چ َ / چ ِ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) سیلی خوردن . چک خوردن . طپنچه خوردن . لطمه خوردن . زخم با کف دست خوردن . ♦ طپانچه از روزگار خوردن ؛ رنج و تعب کشیدن . رجوع به مجموعه ٔ مترادفات ص ١٨١ شود.