طهفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طهفة. [ طِ ف َ ] (ع اِ) پاره ای از هر چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
طهفة. [ طَ ف َ ] (اِخ ) ابن قیس الغفاری . رجوع به طقفةبن قیس الغفاری شود.
طهفة. [ طَ ف َ ] (اِخ ) ابن ابی زهیر النهدی . صحابی است . (منتهی الارب ). این اسم در کتاب الاصابه بدین صورت آمده : طهیةبن زهیر النهدی، و در عقد الفرید بدین صورت : طهیةبن ابی زهیر النهدی . رجوع به طهیةبن ابی زهیر النهدی شود.