طنطنه

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(طَ طَ نِ) [ ع. طنطنه ] ۱- (مص م.) به صدا درآوردنِ طشت، زنگ و مانند آن. ۲- (اِ.) صدای رود، طنبور و مانند آن. ۳- آوازه، کّر و فر.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط