طنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(طَ نّ) [ ع. ] (ص.) بلندآوازه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(طَ نّ) [ ع. ] (ص.) بلندآوازه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طنان . [ طَن ْ نا ] (ع ص ) بلندآوازه : لفلان ذِکرها طنان ؛ ای مشهور. (ذیل اقرب الموارد) : بروزگار تو شادم اگرچه محرومم از آن بزرگی طنان و طلعت وضاح . مسعودسعد.
طنان . [ طِ ] (ع اِ) ج ِ طُن . (منتهی الارب ). رجوع به طن شود.
طنان . [ طَ ] (اِخ ) از اعیان قراء مصر نزدیک فسطاط، دارای بستانهای بسیار. محصول آن ده هزار دینار است به هر سالی . (معجم البلدان ).
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه