طمیة

طمیة. [ طَ می ی َ ] (اِخ ) در کتاب نصر آمده که طمیه پشته ای است . (معجم البلدان ).

طمیة. [ طَ می ی َ ] (اِخ ) اصمعی گوید از بلاد فزاره است . (معجم البلدان ).

طمیة. [طَ می ی َ ] (اِخ ) و نیز اصمعی آورده که طمیه کوهی است ببادیه در بلاد مرةبن عوف . شاعر گوید : اتین علی طمیة و المطایا اذا استحثثن اتعبن الجرورا. (از معجم البلدان ).