طموم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طموم . [ طُ ] (ع مص ) بسیار گردیدن آب . (منتهی الارب ). ◄ موی مرغول کردن . (تاج المصادر). تافتن موی . گره زدن موی . بریدن موی . (آنندراج ).
طموم . [ ] (اِخ ) مصطفی . رجوع به مصطفی طموم شود. (معجم المطبوعات ج ٢ ستون ١٢٤٢).