طملة

طملة. [ طُ ل َ / طَ ل َ / طَ م َ ل َ ] (ع اِ) لای تک ِ حوض . گویند: صار الماء طملة. ◄ آب تیره که در تک حوض مانده باشد. (منتهی الارب ). باقی آب که بماند در بن حوض . (مهذب الاسماء). ماء کدر. (فهرست مخزن الادویه ).

طملة. [ طِ ل َ] (ع ص، اِ) زنان ناتوان و سست . (منتهی الارب ). زن ضعیف . (مهذب الاسماء). ◄ لای . ◄ کار زشت . (منتهی الارب ).

طملة. [ طُ ل َ ] (ع اِ) کار زشت و ناملایم . گویند: وقع فلان فی طملة؛ ای امر قبیح . (منتهی الارب ).